Wervelend koffieconcert Tan Gueros

Het eerste koffieconcert van het seizoen in de Oosterkerk speelde het ensemble "Tan Gueros" deels zelf bewerkte Argentijnse tangomuziek van de componist Astor Piazzolla. Als de musici, om vijf over twaalf hun eerste maten spelen is ongeveer de helft van de honderd gerangschikte stoelen gevuld. Het orkestje speelt tegen de achtergrond van de expositie van Fred Boven die wij tussen de noten door gelijktijdig kunnen bekijken. Sommige mensen uit het publiek benutten de pauze later dan ook om de expositie van dichtbij te bekijken.

Het eerste gratis koffieconcert van de tien, gesubsidieerd door de gemeente Amsterdam, is een wervelende binnenkomer. In de entree (anders kan ik het niet noemen) 'Che Tango Che' worden wij door de opzwepende klanken en het verhalenvertellende gezicht van de Latijnse zangeres direct meegesleept naar de muzikale wereld van de tango. In het lied vecht de zangeres met de tango. De tango heeft van alles met haar gedaan en zij daagt in het lied op haar beurt de tango uit.

Na het inleidende lied staat een instrumentale compositie op het programma. De Spaanse zit aan de kant terwijl het voor de rest Nederlandse musicigezelschap verder speelt. Dwarsfluit en altviool spelen afwisselend de melodie, begeleid door contrabas en piano. De klanken stijgen net iets schriller op in de kerk waardoor ik het dramatisch en levensecht vind klinken. Later hoor ik echter dat de musici er in het begin moeite mee hadden. Het eerste nummer klinkt sereen en pastoraal. 'Is dit tango?', denk ik en vraag ik later aan de fluitiste. Zij legt uit dat de tango van Piazzolla geen authentieke tango is, maar een nieuwe tango: "Het is ook geen dansmuziek zoals de authentieke tango, maar eerder luistermuziek."

Na de pauze horen wij het tweede deel 'Nightclub' uit 'Histoire du Tango'. 'Histoire du Tango' bestaat uit vier delen die verschillende stadia uit de ontwikkeling van de tango representeren. De tango was oorspronkelijk muziek van de immigranten uit Zuid-Amerika. Zij brachten er hun verlangen naar een beter leven in tot uitdrukking. Daarom is de tango van nature ook zo melancholisch. Het eerste deel, 'Bordel 1900' is een tango van het allerprilste begin uit de bordelen. In het tweede stuk, 'Nightclub', horen wij de tango uit de Nightclubs van Buenes Aires.

Dit stadium van de tango heeft Piazzolla aan den lijve ondervonden. Zo vertelt de fluitiste de volgende anekdote over Piazzolla toen hij voor zijn muzikale ontwikkeling naar Parijs ging. Als zijn toekomstige muzieklerares, Nadia Boulanger zijn muziek voor het eerst hoort, vraagt zij: 'Ik hoor een beetje Mozart, Beethoven, Bartok, maar waar is Piazzolla? Uit schaamte durft hij niet uit te komen voor het tango-genre, omdat dan zou blijken dat hij zijn geld in nachtclubs en café's moest verdienen. Pas in het laatste deel van 'Histoire du Tango' heeft de tango het volwaardige stadium bereikt van de muziekvorm het nu is, die Piazzolla persoonlijk tot ontwikkeling heeft gebracht.

Drie van de musici van het ensemble zijn leden van het Metropoolorkest. Hoe vinden zij het om op te treden in de Oosterkerk in plaats van op het concertpodium? "Het is leuk om eens andere muziek te maken dan de serieuze muziek van het concertpodium. De muziek van Piazolla is levensecht en het publiek reageert daar anders op."

Laura Advocaat

Terug naar index